EDUKACJA DOMOWA JAKO SKUTECZNA METODA
KSZTAŁCENIA I WYCHOWANIA W RODZINIE

           

            Edukacja domowa (ED), przez niektóre środowiska postrzegana jako dynamicznie rozwijający się ruch społeczny, w Polsce jest formalnie prawną możliwością spełniania obowiązku szkolnego poza szkołą. Rodzice zatroskani o edukacyjny los własnych dzieci, przyjmują na siebie odpowiedzialność za ich kształcenie. W dzisiejszych czasach kiedy edukacja znajduje się na rozdrożu  i poszukuje się efektywnych sposobów dotarcia z wiedzą do ucznia, edukacja domowa daje możliwość realizowania obowiązku szkolnego drogą samokształcenia i twórczego życia.

               W edukacji domowej dziecko realizuje tą samą podstawę  programową przewidzianą na dany etap edukacyjny, jak dziecko uczące się w systemie szkolnym. Efektywność kształcenia w ED związana jest przede wszystkim z dużą indywidualizacją tego procesu, gdyż mamy bezpośredni kontakt z „uczniem”. Nie ma też ograniczeń związanych z czasem, rytmem nauki, ilością materiału, organizacją lekcji, funkcjonalnością pomieszczeń, terenem, a także sposobami przekazywania treści. Dziecko posiada lepsze warunki do uczenia się przez działanie i doświadczanie świata. Zdobywanie wiedzy i umiejętności nie ogranicza się tylko do domu. W takich warunkach dziecko ma możliwość
i czas na to by rozwijać swoje zainteresowania, pasje, może zadawać pytania, poszerzać wiedzę (która w szkole często jest zamknięta w ramach jednostki lekcyjnej), badać świat na swój sposób, kierować swoim życiem i kontrolować wiele sytuacji życiowych, które potrzebne są do tego by radzić sobie z otaczającym dziecko światem i przygotować do dorosłego życia. Edukacja w domu, w rodzinie daje możliwość spędzania dobrego czasu rodzica z dzieckiem, który ma możliwość towarzyszyć dziecku w kształceniu, a także reagować adekwatnie do rzeczywistej potrzeby dziecka oraz na bieżąco kontrolować postępy w nauce.

             Nikt nie może żyć i uczyć się za innych. Nikt nie może zmusić nikogo do nauki. Człowiek, który chce działać, musi potrafić myśleć samodzielnie i sam musi wykonać swoją pracę. Dla dziecka edukowanego domowo, zdobywanie wiedzy i nabywanie nowych umiejętności nie jest przymusowym obowiązkiem, lecz staje się stylem życia. Jest to forma edukacji alternatywnej i nie zastąpi szkoły, nie sprawdzi się też w każdej rodzinie. Dlatego nawet w systemie szkolnym, a może przede wszystkim, rodzina powinna stać się naturalnym środowiskiem kształcenia i wychowania. 

Grzegorz Zawada

 

gallery/ed_atmosfera